Θα με βάλεις στην μάζα ξανά αυτών που πιστεύουν πως η εξέγερση στην Αίγυπτο θα γίνει όπλο στα χέρια των Τρομοκρατών Ισλαμιστών. Θα μου πιέσεις πάλι την καρδιά με εθνικιστικές, προβοκατόρικες, ρατσιστικές αντιλήψεις, που θα με οδηγήσουν στο μπέρδεμα και την αποτροπή!Δεν θα με αφήσεις να ασχοληθώ με την ουσία! Ότι όλοι κάπου πιστεύουμε,στην αγάπη!
"Θα μου δώσεις το μαχαίρι να σε καρφώσω και εγώ θα σε φιλήσω" μου χουν πει με πράξεις, αλλά εγώ απάντησα! Δεν έδωσα την ευκαιρία!Ζωγραφιές παντού τριγύρω μου, που ποτέ δεν τις παρατήρησα! Γρήγορα θα χάσεις την συνέχεια, άκουγα στο βάθος! Κι όλο έτρεχα προς τα μέσα για να σε βρω!
Έτρεχα και το έχασα!
Κι εκεί που κάθισα, ρυθμό να επανακτήσω, ήσουν τόσο κοντά! Και σε άκουγα! Απλά σε άκουγα και δεν ήθελα να σταματήσει! Οι ρυθμοί έδωσαν θέση στην αγάπη!
Και αυτό δεν μπορώ να μου το στερήσω!
Δεν έχεις όνομα, αλλά μετά χαράς σου δίνω το δικό μου!
Αν ρωτούσαμε σήμερα στο δρόμο » Τι είναι προς το παρόν η μεγαλύτερη απειλή για τη γη;» θα παίρναμε σίγουρα πολλές καλές απαντήσεις, άλλα μόνο μια χούφτα φυσικοί θα ήξεραν τη σωστή. Στη συνήθως τόσο ειδυλλιακή Ελβετία προετοιμάζεται ένα πείραμα το οποίο μπορεί να προκαλέσει τεράστιες καταστροφές σε μεγάλη ακτίνα. Με το παραμικρό λάθος, που θα ήταν ήδη η παρουσία ενός κόκκου σκόνης κατά τη διάρκεια του πειράματος, θα τεθεί σε λειτουργία μια αλυσιδωτή αντίδραση την οποία δεν μπορεί να σταματήσει κανείς.
Κατ’ αρχάς το θηρίο αυτό θα αφαιρέσει όλους τους έμβιους οργανισμούς, μετά θα φάει τη γη και τελικά ως επιδόρπιο μέρη του ηλιακού μας συστήματος, χωρίς να ξέρει κανείς πού θα είναι το τέλος. Αυτοί, στους οποίους δόθηκε αυτό το θεϊκό χάρισμα, βρίσκονται στη Γενεύη, στο ινστιτούτο CERN (Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire).
Το CERN ιδρύθηκε το 1954 από 11 ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ άλλων και η Έλλαδα και απαρτίζεται σήμερα από 20 χώρες- μέλη. Εκεί πρόκειται να δημιουργήσουν μέσω του Μεγάλου Επιταχυντή Συγκρουόμενων Δεσμών Ανδρονίων ( LHC – Large Hadron Collider) για λίγα δισεκατομμυριοστά ενός δευτερολέπτου μια μελανή οπή. Παρόλο που στην ιδεώδη περίπτωση η μελανή οπή θα διασπαστεί αμέσως, οι επιστήμονες θα έχουν αρκετό καιρό να την παρακολουθήσουν με ευαίσθητες συσκευές. Το LHC είναι ένας τεράστιος μαγνήτης σε σχήμα ενός κειτομένου κύκλου και μήκους είκοσι οχτώ μέτρων. Σε μια τροχιά δύο πρωτόνια επιταχύνονται όλο και περισσότερο ώσπου έχουν σχεδόν ταχύτητα φωτός. Αλλά ο υπερμαγνήτης που κοστίζει δύο δισεκατομμύρια Ευρώ είναι πολύ ευαίσθητος και τα πειράματα λειτουργούν μόνο σε 1,9° κέλβιν ( 271.25° βαθμοί Κελσίου υπό το μηδέν) και υπό συνθήκες κενού. Όμως οποιαδήποτε ανωμαλία στις συνθήκες κενού μπορεί να δημιουργήσει σοβαρότατο ατύχημα, ενώ για κάποιους μπορεί να σημαίνει ακόμα και την εξόντωση της ανθρωπότητας.
Η ύπαρξη των μαύρων τρυπών δεν αποτελεί πλέον αντικείμενο διαμάχης πια αλλά υπάρχουν πολλές διαφορετικές θεωρίες για τη φύση τους. Δε θεωρούνται πια φυσικές ανωμαλίες όπως πριν από 20 χρόνια. Μπορούμε να τις βρούμε παντού στο σύμπαν. Χωρίς τις μαύρες τρύπες δε θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε ούτε τις παρατηρούμενες σκούρες, πυκνές μάζες στο κέντρο των γαλαξίων (όπως στο δικό μας) ούτε από που τα κβάζαρ παίρνουν την απόλυτη πραγματική λαμπρότητα. Τα κβάζαρ είναι πάρα πολύ φωτεινοί και απόμακροι γαλαξίες. Το κοντύτερο είναι το 3C273 σε απόσταση πάνω από ένα εκατομμύριο έτος φωτός που έχει την εκατοπλάσια λαμπρότητα από ένα κανονικό γαλαξία. Μόνο οι εκπομπές ακτινοβολίας κατά τη διάρκεια της λήψης ύλης μιας μαύρης τρύπας μπορούν να τα εξηγήσουν. Επί πλέον εξηγούν τους πίδακες (Jets), πελώρια επικεντρωμένα ρεύματα από πλάσμα τα οποία ρίπτονται από το εσωτερικό ενός ενεργητικού γαλαξία σχεδόν με έτος φωτός. Κοντολογίς, μια μελανή οπή είναι ένα αστρονομικό αντικείμενο το οποίο λόγω του ισχυρού του πεδίου βαρύτητας κυρτώνει τόσο πόλυ το χωρόχρονο ώστε ούτε φως ούτε ύλη μπορούν να διαρρέουν. Όμως σήμερα δε θεωρούνται πια άγνωστοι θανατηφόροι κίνδυνοι αλλά τόπος γεννήσεώς του σύμπαντος.
Μια μελανή οπή αποτελεί το κέντρο του κάθε γαλαξία στο οποίο περιστρέφονται ήλιοι, πλανήτες και αστέρια. Γι΄ αυτό δεν ήταν καμία έκπληξη που ανακαλύφθηκε τελικά και στο δικό μας ηλιακό σύστημα μια μαύρη τρύπα. Οι επιστήμονες είχαν βρει μια φωτεινή περιοχή που εν αντιθέσει με τα άλλα ουράνια σώματα ήταν ακίνητη. Αυτή είναι η δική μας μαύρη τρύπα η οποία είναι 24.000 έτη φωτός μακριά στο αστερισμό Τοξότης. Η μάζα της είναι περίπου τρια εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του ηλίου μας.
Οι μαύρες τρύπες είναι τόσο πυκνές που δεν εκπέμπουν καμία ακτινοβολία από το εσωτερικό τους. Αλλά ευτυχώς η δική μας είναι αδρανής όπως οι περισσότερες στον κόσμο. Το γεγονός πως που και που τρώει λιγάκι δεν είναι επικίνδυνο για μας. Γύρω από το κέντρο μιας μαύρης τρύπας υπάρχει ο λεγόμενος ορίζοντας γεγονότων (event horizon) μέσα στο οποίο ελκύονται και απορροφούνται όλες οι ακτίνες και η ύλη. Εκεί συμβαίνουν μερικές μοναδικές φυσικές ανωμαλίες, λ.χ. η ταχύτητα ενός μορίου για να απελευθερωθεί από το δυνατό βαρυτικό πεδίο, η λεγόμενη ταχύτητα διαφυγής, έπρεπε να ξεπερνάει την ταχύτητα του φωτός. Όμως ο Άλμπερτ Αϊνστάιν απέδειξε στη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας ότι η ταχύτητα του φωτός είναι το ανώτατο όριο ταχύτητας για σήματα και ύλη. Γι’αυτό από τον ορίζοντα γεγονότων τα πάντα εμφανίζονται στη μαύρη τρύπα. Η δύναμη της βαρύτητας ελκύει όλα που βρίσκονται αρκετά κοντά και τρέφει έτσι την τρύπα. Λόγω του ταΐσματος ( Αccretion) η μαύρη τρύπα επεκτείνεται και αποκτάει μεγαλύτερη μάζα. Με την αύξηση του μεγέθους η μαύρη τρύπα γίνεται επιπλέον όλο και πιο δυνατή αφού ο ορίζοντας γεγονότων αυξάνει σταθερά με τη μάζα και από την άλλη πλευρά και η σφαίρα επιρροής της. Μόνο αν δεν υπάρχει τίποτα πια στις γύρω τις περιοχές που μπορεί να καταβροχθίζει σταματάει να μεγαλώνει και γίνεται αδρανής. Όμως και μαύρες τρύπες μπορούν να χάσουν ενέργεια. Αφενός μέσω των ήδη αναφερθέντων πιδάκων και αφετέρου μέσω της ακτινοβολίας Hawking, μια θερμική ακτινοβολία που την εκπέμπει διαρκώς η μαύρη τρύπα. Όμως δεν πεθαίνουν ποτέ και περιέρχονται απλώς σε ένα είδος χειμερίας νάρκης από την έλλειψη δραστηριότητας από την οποία ξυπνάνε πάραυτα αν ύπαρχει τροφή κοντά τους. Αυτήν την στιγμή που ένας δήθεν ήρεμος γαλαξίας παίρνει ξαφνικά καύσιμο μετατρέπεται σε μια ενεργητική και γίνεται πηγή θανάτου για το περιβάλλον της.
Μα γιατί οι επιστήμονες πρόκειται να πλάσουν ένα τέτοιο τέρας; Ένα τέρας που δεν μπορεί να σταματηθεί σε περίπτωση ενός λάθος; Ένα τέρας που καθίσταται ανεξέλεγκτο και καταστρέφει κάθε μορφή ζωής στη γη;
Οι επιστήμονες του CERN επιβεβαιώνουν πως δεν υπάρχει κίνδυνος αφού ελήφθησαν όλα τα μέτρα. Δύο πρωτόνια θα επιταχθούν ως σχεδόν την ταχύτητα του φωτός πριν συγκρουσθούν. Με αυτό τον τρόπο θα απελευθερώνεται τόσο πολλή ενέργεια ώστε θα δημιουργηθεί μια μαύρη τρύπα με τη μάζα των δύο ενωμένων πρωτονίων. Όμως οι επιστήμονες καθησυχάζουν πως η τρύπα αυτή είναι μικρότερη από ένα άτομο και ότι θα διασπασθεί αμέσως αφού δεν μπορεί να τρώει. Αλλά αυτό το κλάσμα ενός δευτερολέπτου θα τους αρκούσε να μάθουν κάτι για τη δημιουργία του κόσμου, για τη γέννηση του σύμπαντος.
Οι ειδικοί θέλουν να βρουν απαντήσεις στο ερώτημα: Ποιά είναι η προέλευση των μαζών; Επιπλέον ονειρεύονται να δραπεύσουν από την τρισδιάσταση μας φυλακή με τη βοήθεια της μινι-τρύπας. Εν τω μεταξύ στην επιστήμη οι έννοιες δεν μετρούνται πια με τέσσερις διαστάσεις (η τέταρτη είναι ο χρόνος) αλλά με έως και έντεκα διαστάσεις. Αν η τρύπα ήταν αρκετή μεγάλη ένας άνθρωπος θα μπορούσε να πετάει μέσα στο χώρο και χρόνο. Στη Γενεύη θα εισερχόταν στη μελανή οπή και θα εγκατέλειπε την σκουληκότρυπα κάπου μακριά από τη γη. Εκεί θα μπορούσε να είναι δύο εκατομμύρια χρόνια πριν από μας ή κάποια στιγμή στο δικό μας μέλλον. Ποιος δεν έχει ευχηθεί να ρίξει μια ματιά στο μέλλον ή να αλλάξει κάτι στο παρελθόν; Ποιος δεν έχει ονειρευτεί να ξαναζήσει μια συγκεκριμένη στιγμή; Αυτή η μαύρη τρύπα θα μπορούσε να είναι η είσοδος μιας χρονομηχανής και εμείς ανοίγουμε τώρα την πόρτα της. Ταξίδια σε απόμακρα ηλιακά συστήματα θα ήταν ξαφνικά δυνατά κι οι επιστήμονες θα μπορούσαν να οπισθοχωρούν σχεδόν ως τη γέννηση του σύμπαντος. Όμως όχι στην πρώτη στιγμή, στην απόλυτη δημιουργία, αφού τότε δεν υφίστατο χρόνος και γι’αυτό δε θα μπορούσε να προγραμματιστεί η χρονομηχανή. Και ακριβώς ο προγραμματισμός μιας μαύρης τρύπας είναι το πρόβλημα. Δεν το καταφέρνουμε. Ελέγξιμα μπορούμε να δημιουργήσουμε μόνο μια μινι-εκδοχή που δεν μπορούσε να την διασχίζει ένα άτομο πόσο μάλλον ένας άνθρωπος. Αν όμως αναχωρούσαμε, με κάποιον άγνωστο τρόπο, δε θα επιζούσαμε. Ο θάνατος θα επερχόταν τόσο γρήγορα ώστε ούτε καν θα παρατηρούσαμε την αρχή του ταξιδιού, το πρώτο βήμα ή την σκέψη να κάνουμε το πρώτο βήμα. Κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει πού είχαν μεταφερθεί τα ανθρώπινα μόρια. Στην αγγελία θανάτου θα γραφόταν μόνο: « Αναπαύεται εν τόπω χλοερώ κάπου στο διάστημα.»
Δε θέλω να διαδίδω κατάθλιψη μόνο και μόνο αφού μερικοί τρελοί επιστήμονες πρόκειται να παίξουν το Δημιουργό. Ας ελπίζουμε πως ξέρουν τι κάνουν ακριβώς εκεί. .
Όμως αν δεν ξέρουν τι κάνουν δεν πειράζει, αφού για μεταμέλεια δε θα υπάρξει καιρός।
Ο Βρετανός αγρονόμος/μηχανικός Jethro Tull (1674 - 1741), μπορεί να γνώριζε ότι με την εφεύρεση της μηχανής της σποράς, θα προσφέρει πάρα πολλά στους αγρότες και στη γεωργία, αλλά δεν θα μπορούσε ποτέ του να φανταστεί ότι το όνομά του, θα γίνει τίτλος μιας δημοφιλέστατης και ιστορικής μπάντας της rock μουσικής.
Οι Jethro Tull είναι ένα μοναδικό φαινόμενο στην ιστορία της μουσικής. Η μουσική τους, ένα αμάλγαμα από hard rock, folk, blues και κλασσικά στοιχεία, τους αποκόμισε 11 χρυσά και 5 πλατινένια albums. Οδηγημένοι από τον frontman φλαουτίστα, κιθαρίστα, τραγουδιστή, τραγουδοποιό Ian Anderson, έφτασαν σε υψηλά επίπεδα δημοτικότητας και έγραψαν ένα σπουδαίο κεφάλαιο στην ιστορία της μουσικής.
Ο Ian Anderson (10 Αυγούστου, 1947, Edinburgh, Scotland) πήγε στο Blackpool και έφτιαξε τους Blades, με τους Michael Stephens στην κιθάρα, Jeffrey Hammond-Hammond (30 Ιουλίου, 1946) στο μπάσο και τον John Evans (28 Μαρτίου, 1948) στα τύμπανα. Το 1965, ονομάστηκαν John Evan Band (Ο Evans -με συμβουλή του Hammond- πέταξε το "s" από το όνομά του) και αργότερα John Evan Smash. Στα τέλη του 1967, ο Glenn Cornick (24 Απριλίου, 1947) αντικατέστησε τον Hammond στο μπάσο και το γκρουπ μετακόμισε στο Luton, για να είναι πιο κοντά στο Λονδίνο. Εκεί ο Anderson και ο Cornick συνάντησαν τον κιθαρίστα/τραγουδιστή Mick Abrahams (7 Απριλίου, 1943) και τον ντράμμερ Clive Bunker (12 Δεκεμβρίου 1946), που έπαιζαν στους McGregor's Engine.
Οι τέσσερίς τους, αποφάσισαν να φτιάξουν ένα νέο γκρουπ και άρχισαν να παίζουν δύο φορές τη βδομάδα με διάφορα ονόματα, όπως Navy Blue ή Bag of Blues. Ένα από τα ονόματα αυτά, ήταν και το Jethro Tull, που το δανείστηκαν από έναν αγρονόμο του 18ου αιώνα. Τον Ιανουάριο του 1968 ηχογράφησαν το single "Sunshine Day" που κυκλοφόρησε από την MGM Records, αλλά το Jethro Tull, από λάθος τυπώθηκε Jethro Toe. (Εξ αιτίας αυτού του λάθους, ο δίσκος είναι συλλεκτικός και σπάνιος. Κοστίζει σήμερα αρκετά χρήματα).
Πολύ σύντομα, αντιμετώπισαν το πρόβλημα της "ταυτότητας" του γκρουπ. Τι θα έπαιζαν; Προς ποια κατεύθυνση θα έστρεφαν το ρεπερτόριό τους; Πως θα οργάνωναν τη σκηνική τους παρουσία; Την άνοιξη του 1968, οι managers Terry Ellis και Chris Wright (οι οποίοι αργότερα ίδρυσαν την Chrysalis Records, από τα ονόματά τους, Chris-Ellis/Chrisellis/Chrisallis/Chrysalis), έδωσαν την ιδέα να πάρει ο Mick Abrahams την κεντρική θέση στη σκηνή και ο Anderson με το φλάουτο, να μείνει στην άκρη.
Αυτό λόγω Abrahams, θα τους έδινε μία blues κατεύθυνση και το φλάουτο σ' αυτό το είδος μουσικής, έμοιαζε ξένο. άλλωστε το κοινό, δεν έδειχνε και πολύ ενθουσιασμό στον συνδυασμό blues/φλάουτο.
άνοιξαν τη συναυλία των Pink Floyd στις 29 Ιουνίου του 1968 και ο Anderson έκλεψε την παράσταση πηδώντας από τη μια άκρη στην άλλη και παίζοντας φλάουτο στο ένα πόδι. Έπειτα ήταν και το ντύσιμό του. Ντυνόταν σαν Χίππυ του ...μεσαίωνα. Έτσι κέρδισαν τη φήμη του περίεργου γκρουπ που όλοι πήγαιναν να ακούσουν και να δουν κυρίως τον ...κουρελή φλαουτίστα που παίζει στο ένα πόδι. Στα τέλη του καλοκαιριού, υπέγραψαν ένα συμβόλαιο με την Island Records και ηχογράφησαν το "This Was".
Ο Anderson ήταν πλέον αυτός που κυριαρχούσε και έτσι, αμέσως μετά την κυκλοφορία του "This Was", ο Abrahams εγκατέλειψε το γκρουπ. Οι Tull πήραν στη θέση του τον Tony Iommi, αλλά σε μια βδομάδα, τους εγκατέλειψε για τους Black Sabbath. Τελικά, βρήκαν για τη θέση του κιθαρίστα τον Martin Barre (17 Νοεμβρίου, 1946).
Το επόμενο άλμπουμ, ήταν το "Stand Up" (Island)), στο οποίο όλες οι συνθέσεις ήταν του Ian Anderson, εκτός από το "Bouree" που ήταν σύνθεση του Johann Sebastian Bach. Στο "Stand Up", εμφανίστηκε για πρώτη φορά σαν ενορχηστρωτής ο David Palmer, ο οποίος θα ενορχήστρωνε στο μέλλον, πολλά άλμπουμς των Tull. Ο Palmer, θα γίνονταν τελικά επίσημο μέλος του γκρουπ το 1977.
Με το single "Sweet Dream" πέρασαν από την Island στην Chrysalis και το άλμπουμ "Benefit" σημάδεψε την τελευταία τους ματιά στo blues. Σημάδεψε επίσης και την επιστροφή του John Evan που εισήλθε στους Tull, αφήνοντας τα τύμπανα για χάρη του πιάνου.
Τον Δεκέμβριο του '70, ο Cornick αντικαταστάθηκε στο μπάσο από τον παιδικό φίλο του Anderson, Jeffrey Hammond-Hammond και με το ξεκίνημα του '71, ξεκίνησαν να δουλεύουν το υλικό του δίσκου που για πολλούς θεωρείται το καλύτερό τους. Στο "Aqualung", ο Anderson εξελίσσει το τραγούδισμά του, βρίσκει επιτέλους το λυρικό στυλ που ψάχνει και κινείται σε πιο σοβαρά στιχουργικά επίπεδα. Ασχολείται με τη σχέση Θεού και Ανθρώπου και κατά την άποψή του η οργανωμένη θρησκεία χωρίζει αυτή τη σχέση
Μετά το "Aqualung", ο Bunker παραιτείται και τη θέση του παίρνει ο Barriemore Barlow (10 Σεπτεμβρίου, 1949). Στα τέλη του '71 ξεκινούν να δουλεύουν για το "Thick as a Brick". Αυτό το άλμπουμ είναι το μοναδικό τους που πούλησε περισσότερο στις Η.Π.Α. από ότι στην Αγγλία.
Το επόμενο άλμπουμ "A Passion Play", δίχασε τους κριτικούς, αλλά παρ' όλ' αυτά, πήγε στο # 1.
Το Νοέμβριο του '74, το γκρουπ επέστρεψε με τραγούδια μικρού ...μήκους στο "War Child", που συνοδεύτηκε από μία επιτυχημένη περιοδεία.
Τον Σεπτέμβριο του 1975, ήρθε το "Minstrel in the Gallery", με την 17λεπτη σουίτα "Baker Street Muse" που παραπέμπει στα επικολυρικά "Thick as a Brick" και "A Passion Play".
Η σύνθεσή τους παρέμενε έτσι, μέχρι την αποχώρηση του Hammond-Hammond (Ιανουάριος 1976) και την αντικατάστασή του από τον John Glascock (1953), με τον οποίο ηχογράφησαν το "Too Old to Rock 'n Roll, Too Young to Die" (Μάιος 1976).
Με την είσοδο του David Palmer επίσημα πλέον στην σύνθεση του γκρουπ (1977), ήρθε και το "Songs From the Wood". Το πρώτο άλμπουμ μιας τριλογίας όπου ο Anderson άφησε να φανεί το πάθος και η αγάπη του για τη folk. Τα επόμενα άλμπουμς της τριλογίας αυτής, ήταν τα "Heavy Horses" (1978) και "Stormwatch" (1979).
Ωστόσο το 1979, ήταν μία τραγική χρονιά για τους Tull. Πέντε εβδομάδες μετά το "Stormwatch", ο John Glascock πέθανε από καρδιακά προβλήματα και στη θέση του ήρθε ο Dave Pegg που έπαιζε μπάσο στους Fairport Convention.
Το 1980, η σύνθεση του γκρουπ άλλαξε εντελώς. Παρέμειναν οι Barre και Pegg, αλλά έφυγαν οι Barlow, Evan, και Palmer που αντικαταστάθηκαν από τους Eddie Jobson (βιολί), Gerry Conway (τύμπανα) και Peter-John Vettesse (πιάνο). Με αυτή τη σύνθεση έγινε το προσωπικό άλμπουμ του Anderson "A" (που κυκλοφόρησε όμως σαν Jethro Tull) και το "Broadsword and the Beast".
Ωστόσο, η δημοτικότητά τους έχει μειωθεί σημαντικά. Το 1984 πούλησαν ελάχιστα με το "Under Wraps", το 1986 η Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου "Παίζει τη μουσική των Jethro Tull" και το 1987 έρχεται το "Crest of a Knave" που τους δίνει ένα Grammy και γίνονται πάλι ..Stars.
Το "Rock Island" (1989), πήγε επίσης καλά, όπως και το "Catfish Rising" (1991).
Το 1992 κάνουν το live/unplugged "A Little Light Music", και ....πατώνουν!!!!
Είχαν πολύ καλή συνέχεια με το "Roots To Branches" (1995) και με το "J-Tull Dot Com" (1999)
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 24 ΜΑΪΟΥ 1997 Ο δημόσιος διάλογος για την αποποινικοποίηση ναρκωτικών ξεκινά από τις αρχές της δεκαετίας του ΄80, όταν η Επιτροπή για τη Σωστή Ενημέρωση και Αντιμετώπιση Ναρκωτικών έθεσε τα αιτήματά της για αποποινικοποίηση της χρήσης των οπιούχων (ηρωίνης κ.λ.π.), της χορήγησης υποκατάστατων στους τοξικομανείς (μεθαδόνη) και της νομιμοποίησης της χρήσης ινδικής κάνναβης γιατί δεν είναι ναρκωτικό και δεν προκαλεί εξάρτηση. Τα τελευταία δέκα χρόνια μάλιστα οι φωνές αυτές εμπλουτίστηκαν και πολλαπλασιάστηκαν.
Το μόνο καινούριο είναι οι αντιδράσεις που δημιουργήθηκαν, με αφορμή τις οποίες ένας από τους οχτώ βουλευτές, που πριν από πέντε χρόνια είχαν καταθέσει σχέδιο νόμου για την αποποινικοποίηση, ο Σταύρος Μπένος, να κάνει λόγο για «επίθεση ιδεολογικής τρομοκρατίας». Όπως δηλώνει στην «Ε» νιώθει «δικαιωμένος» και εξηγεί τους λόγους: «Επιμένω και σήμερα στις θέσεις που είχα εκφράσει τότε. Έχουν δικαιωθεί απολύτως. Ένα τμήμα τους μάλιστα εφαρμόζεται ήδη με μεγάλη επιτυχία. Αναφέρομαι στα προγράμματα χορήγησης υποκατάστατων, δηλαδή μεθαδόνης, και αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω την αλληλεγγύη μου στον Γιώργο Παπανδρέου όχι μόνο για τις θέσεις που εξέφρασε, αλλά και για μια ιδιότυπη επίθεση ιδεολογικής τρομοκρατίας που δήθεν προσπαθούν να μας εκθέσουν στο κοινωνικό πεδίο». Τι έχει γίνει ωστόσο στην κατεύθυνση του διαχωρισμού των ουσιών, της νομιμοποίησης της κάνναβης και της αποποινικοποίησης των ναρκωτικών την τελευταία δεκαετία;
Το Μάρτιο του 1987, ο γιατρός Γιώργης Οικονομόπουλος προέβη συμβολικά στη δημόσια χρήση ινδικής κάνναβης, προκειμένου να υποστηρίξει την επιστημονική του άποψη ότι η κάνναβη δεν είναι ναρκωτικό και να ζητήσει το διαχωρισμό της από τις εξαρτησιογόνες και ναρκωτικές ουσίες. Τον μήνυσε ο προσκείμενος τότε στο Κ.Κ.Ε. Μ. Νικολινάκος. Καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 7 μήνες φυλάκιση. Εφτά χρόνια αργότερα, το Νοέμβριο του 1994, αθωώθηκε, καθώς ακόμη και ο μηνυτής του δήλωσε ότι έχει πειστεί για την αναγκαιότητα της αποποινικοποίησης.
Το Νοέμβριο του 1989 και την επόμενη χρονιά πραγματοποιούνται διεθνή συνέδρια της LIA (Διεθνής Αντιαπαγορευτική Ένωση) σε συνεργασία με την Ε.Σ.Ε.Α.Ν., στα οποία ο αστυνομικός διευθυντής της δίωξης ναρκωτικών στο Άμστερνταμ ανακοινώνει ότι η αντιαπαγορευτική πολιτική που ακολουθεί η Ολλανδία έχει επιτύχει τη μείωση των χρηστών και κυρίως τη μείωση των θανάτων από οπιούχα, παίρνουν το λόγο πολιτικοί για τη νομιμοποίηση, καθώς και ο διακεκριμένος Έλληνας επιστήμονας με πρωτοποριακές έρευνες στη μοριακή βιολογία Ανδρέας Γληνός, που εισηγείται με αυστηρά επιστημονικά κριτήρια την αποποινικοποίηση. Στις 31 Μαΐου 1992, οχτώ βουλευτές της τότε αντιπολίτευσης (οι Γ. Παπανδρέου, Σ. Μπένος, Κ. Ιατροπούλου, Φ. Κουβέλης, Θ. Κατσανέβας, Κ. Λαλιώτης, Γ. Λιάνης και Ν. Κωνσταντόπουλος) κατέθεσαν στη Βουλή σχέδιο νόμου για την αποποινικοποίηση της χρήσης, το διαχωρισμό των ουσιών και τη χορήγηση υποκατάστατων. Στις 18 Ιανουαρίου του 1993 γίνεται διαδήλωση συμπαράστασης στον τότε προφυλακισμένο για καλλιέργεια κάνναβης Γ. Παρασκευόπουλο, που έκανε απεργία πείνας, και δημοσιοποιούνται 500 υπογραφές Ρεθυμνιωτών και Χανιωτών που ζητούν το διαχωρισμό της κάνναβης και την αποποινικοποίηση μαζί με την αποφυλάκισή του καθώς και 150 υπογραφές επωνύμων. Το Δεκέμβριο του 1993, 93 γιατροί ζητούν το διαχωρισμό και τη νομιμοποίηση της κάνναβης ως «πολύτιμου θεραπευτικού φαρμάκου». 1994: Τον Ιούλιο, 40 προσωπικότητες τάσσονται υπέρ της αποποινικοποίησης και ζητούν από τον τότε υπουργό Δικαιοσύνης να λάβει σχετικά μέτρα. Ανάμεσά τους ο σημερινός γ.γ. Δικαιοσύνης Κ. Νταϊλιάνας, ο πρόεδρος του ΔΣΑ Αν. Ρουμπακιώτης, οι Γ.-Α. Μαγκάκης, Μ. Παπαγιαννάκης, Θ. Λίποβατς, Αν. Μανιτάκης, Αλ. Λυκουρέζος, Αν. Λεντάκης, Λ. Λαζόπουλος, Β. Κεδίκογλου, Ν. Δήμου, Αν. Ανδριανόπουλος, Ν. Αλεβιζάτος. Το Δεκέμβριο σύσσωμες οι πολιτικές νεολαίες πλην ΚΝΕ-ΟΝΝΕΔ, Ν. ΠΑΣΟΚ, ΝΕΑΝ(της ΠΟΛΑΝ), ΕΑΝ (ΣΥΝ), ΕΚΟΝ-Ρήγας Φεραίος – ανακοινώνουν την ίδρυση της Διαρκούς Επιτροπής Νεολαιών (ΔΕΝ) και ζητούν το διαχωρισμό και την αποποινικοποίηση της χρήσης.
Το ίδιο διάστημα την αποποινικοποζητούν οι τότε βουλευτές Κ. Ποτήρης, Π. Αδρακτάς, Π. Πατούλης, Φ. Σπεντζάρη κ.α., σε κείμενο που υπογράφουν δεκάδες προσωπικότητες, διανοούμενοι – ανάμεσά τους ο ακαδημαϊκός και πρόεδρος του ιδρύματος Ωνάση Ιωάν. Γεωργάκης – και συνδικαλιστές. Όλα αυτά τα χρόνια με την αρθρογραφία του στην «Ε» και με την έκδοση σχετικών βιβλίων ο γιατρός Κλεάνθης Γρίβας αποδεικνύει τη συνομωσία που υπάρχει πίσω από την κατασταλτική πολιτική για τα ναρκωτικά και ιδιαίτερα την κάνναβη, που επιτρέπει αφ’ ενός να γίνεται παντοδύναμο το παράνομο εμπόριο και αφ’ ετέρου υπερδυνάμεις όπως οι Η.Π.Α. να χρησιμοποιούν το πρόσχημα της πάταξης των ναρκωτικών για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής και την επιβολή της επιρροής τους. Το φετινό Φεβρουάριο την αποποινικοποίηση πρότεινε και ο Ιατρικός Σύλλογος Χανίων, ενώ ο βουλευτής Νάσος Αλευράς την υποστηρίζει σε σχετικές δηλώσεις του. Όσο για τις ξένες προσωπικότητες που υποστηρίζουν το αίτημα διεθνώς; Ανάμεσά τους συγκαταλέγονται οι Νόαμ Τσόμσκι, Γκ. Γκαρσία Μαρκές, Οκτάβιο Παζ, Μίλτον Φρίντμαν, Φερνάντο Σαβατέρ, Ουμπέρτο Έκο, Ντ. Κον Μπεντίντ, ακόμη και η Ιταλίδα επίτροπος στην Ε.Ε. Έμα Μπονίνο.
Για ακόμη μία φορά θα ξυπνήσεις, θα πλυθείς, θα ντυθείς, θα πάρεις το τρένο να πας στην δουλειά σου, θα σχολάσεις, θα πάρεις το τρένο για τον γυρισμό, θα βγεις για καφέ με δύο φίλους και θα πέσεις ξανά για ύπνο. Η επόμενη μέρα θα είναι διαφορετική. Θα αντικαταστήσεις τον καφέ με τους φίλους με μία έξοδο με την αγαπημένη σου στον κινηματογράφο. Κάπως έτσι θα περάσουν οι μέρες και θα έρθει το σαββατοκύριακο, στην διάρκεια του οποίου θα ξεκουραστείς, θα βγεις για φαγητό, θα διασκεδάσεις σε ένα νυχτερινό μαγαζί, και πάλι θα ξημερώσει Δευτέρα. Έτσι θα περάσουν οι βδομάδες και θα φθάσει η μέρα της άδειας την οποία περιμένεις ολόκληρο το χρόνο. Φέτος θα την αφιερώσεις σε διακοπές στη θάλασσα, γιατί πέρυσι ήσουν στο χωριό. Του χρόνου σκέφτεσαι να μείνεις στην πόλη για να κάνεις μερικά πράγματα για τον εαυτό σου, τα οποία δεν προλαβαίνεις καθημερινά και νιώθεις πως πρέπει να γίνουν. Έτσι θα περάσουν και τα χρόνια...
Σε μία παράγραφο η ζωή σου !!! Πως μας καταντήσαμε. . .!
Απάλευτος,απάλευτη,απάλευτο,παλεύω,παλεύεις,παλεύει κ.ο.κ. Έχουν φθάσει στην σήμερα ημέρα αυτές οι λέξεις να ακούγονται πιο πολλές φορές από το 'μαλάκα'.Σε όποια συζήτηση και να συμμετέχεις θα το ακούσεις,όπου και να βρίσκεσαι 'τσουπ' ακούς και ένα -δεν την παλεύω--. . .
Έχοντας μπροστά μου μία κούπα ελληνικού καφέ και ενα 50αρι DRUM καπνό θα προσπαθήσω να προσεγγίσω όσο το δυνατόν περισσότερο αυτό το φαινόμενο. . .
Σαν τί να εννοεί ο ποιητής όταν λέει 'δεν την παλεύω'? ?
Μία γρήγορη προσέγγιση είναι οτι υπάρχει μία έλλειψη ενδιαφέροντος του 'ποιητή' για την εκάστοτε κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Νιώθει ψυχολογική δυσφορία και εσωτερικό εξαναγκασμό να υποστεί την λογοκρισία του διπλανού του. Το χω νιώσει πολλές φορές. .Ξέρω πως είναι. . Δυστυχώς θα το ξαναζήσω. . .Δεν σε χωράει ο τόπος,νιώθεις κενός,χωρίς να βρίσκεις καμία ουσία σε αυτό που κάνεις κι όμως να πρέπει(για οποιουσδήποτε λόγους)να συνεχίσεις να κανεις και βλέπεις την αφόρητη αυτή κατάσταση να συνεχίζεται και να συνεχίζεται. . .και όσο θα περνάει ο καιρός θα συνεχίζεται και θα πολλαπλασιάζονται οι 'ποιητές' και όλο και πιο συχνά θα ακούμε και θα λέμε το δεν την παλεύω. . . Δυστυχώς η καθημερινή ζωή όσο πάει γίνεται πιο πιεστική. .Το άνγχος και το γνωστό 'αδερφάκι' του το στρες μας ακολουθούν καθημερινά,σε κάθε βήμα μας,στις μεταξύ μας σχέσεις στον ύπνο μας,ακόμα και στο μέρος όπου και ο βασιλιάς πάει μόνος του(και μην γελάσετε,δεν είναι αστείο,είναι η πραγματικότητα). . . Προς χάρη της επιβίωσης υποχρεούμαστε να εργαζόμασθε,μάλλον να δουλεύουμε(πιό πολυ αρμόζει στην παρούσα περίπτωση) και να σπουδάζουμε πάνω σε κάποιους τομείς που δεν ανήκουν στην σφαίρα της αρεσκείας μας,αλλά μας αφήνουν παγερά αδιάφορους.Έτσι καταναλώνουμε τον χρόνο μας σε ανούσια για τον εαυτό μας πράγματα. Ερωτευόμαστε[(τρίχες μπλε) κάνουμε σχέσεις καλύτερα] με γνώμονα την εξωτερική εμφάνιση,τα υλικά αγαθά που στην ουσία ψυχολογικά μας αφήνουν με μία τεράστια ανεκπλήρωτη επιθυμία "Εμένα ποιός θα με καταλάβει? ?". Βέβαια υπάρχουν και άλλοι παράγοντες για να σε κάνουν να φθάσεις στο "απάλευτο" σημείο. **Ελληνική TV:H καγκουριά σε όλο της το μεγαλείο.Ξεκίνησε με την Τατιάνα ένα μεσημέρι σε έναν σταθμό,βγήκε και η Λαμπίρη ένα άλλο μεσημέρι και από τότε έχουμε δει και τον Ταμπάκη να μας λέει "Όχι στα ναρκωτικά".Ε μα πως ρε φίλε,νοητικά ανάπηρε,να μην πάρω ναρκωτικά όταν μέχρι και εσένα σε έκαναν TVPersona?? **Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου:Ενδεχόμενος πρωταθλητής για ακόμη μια φορά ο γαύρος.
Συνοπτικά λοιπόν βλέπουμε(πέρα από κάθε δόση αστείου) ότι οδηγούμαστε με γεωμετρική πρόοδο,όπως αναπαράγονται και τα βακτήρια,στην επέκταση αυτού του συναισθήματος με αποτέλεσμα να μετατραπεί σε κοινωνικό φαινόμενο πολύ συντομα. . .
Η κοινή εντύπωση είναι ότι το open-source είναι κάποια καινούργια ιδέα, αλλά στην πραγματικότητα ο κώδικας του λογισμικού των πρώτων υπολογιστών ήταν ελεύθερος για προβολή και για αλλαγές. Το μοντέλο αυτό ήταν το κυρίαρχο μέχρι το 1976 όταν ο Bill Gates έγραψε το περίφημο του γράμμα στο Homebrew Computing Club απαιτώντας το σταμάτημα του ανοιχτού κώδικα για την δικιά του Altair BASIC. Έτσι ξεκίνησε η ιδέα του ιδιόκτητου λογισμικού και η Free Software Foundation (FSF) ιδρύθηκε το 1985 σε απάντηση της τάσης που αναπτύχθηκε για κρυφό κώδικα
Ο Apache κυκλοφόρησε το 1995, την χρονική στιγμή που η Netscape ήταν ο κυρίαρχος των Web browsers και υπήρχε ο φόβος ότι η ίδια εταιρία θα μονοπωλούσε την αγορά των browsers και των servers. Ο Apache δημιουργήθηκε με διπλό σκοπό. Πρώτον γιατί η ιδέα της ένωσης των δυνάμεων για καλύτερη κατασκευή λογισμικού ήταν πολύ δυνατή και δεύτερο για ιδεολογικούς λόγους του να κρατηθεί ανοιχτό το πρότυπο HTTP για όλους.
Το Open SSL είναι μία βιβλιοθήκη μαθηματικών ρουτινών που χρησιμοποιείται για κρυπτογράφηση δεδομένων. Την χρονική στιγμή που ο αμερικάνικος στρατός ανησυχούσε για τη ζημιά που μπορεί να προξενήσει η κρυπτογράφηση δεδομένων και με το καλύτερο όπλο του και της κυβέρνησης, την κρυπτογράφηση 40-bit, απαγορεύτηκε η δημιουργία λογισμικού με κρυπτογράφηση άνω των 40 bit! Έτσι το Open SSL, επειδή ακριβώς ήταν open-source και ο κώδικας της κρυπτογράφησης μπορούσε να είναι προσβάσιμος στον καθένα, ο παραπάνω νόμος δεν μπορούσε να καλύψει αυτήν την περίπτωση! Ο νόμος υπάρχει ακόμα και σήμερα, αλλά δεν μπορεί να έχει εφαρμογή στο open-source λογισμικό.
Πριν η χαρτογράφηση των ανθρώπινων γονιδίων ολοκληρωθεί, μία εμπορική συνεργασία, η Celera, χαρτογραφούσε τα γονίδια με την πρόθεση να κατοχυρώσει τη γνώση τους, πατεντάροντάς την. Η παράλογη αυτή ιδέα της κατοχύρωσης μιας ανακάλυψης και όχι μιας εφεύρεσης, άρχισε να ανησυχεί πολλούς γενετιστές. Έτσι το 2002, ένας διδακτορικός φοιτητής, ο Jim Kent, έγραψε περίπου 10.000 γραμμές κώδικα σε Perl, για την κατασκευή ενός προγράμματος που ήταν απαραίτητο για να βγουν συμπεράσματα από τα δεδομένα. Το πρόγραμμα αυτό έτρεξε σε περισσότερους από 100 Linux servers και ολόκληρο το γονιδίωμα ανακαλύφθηκε σε μερικούς μήνες, πριν προλάβει η Celera να τελειώσει.
Ο Αλτρουισμός δεν είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι συμμετέχουν στην παραγωγή ελεύθερου λογισμικού Πολλοί συμμετέχοντες χρησιμοποιούν το λογισμικό επαγγελματικά και βρίσκουν το πώς να βρεις και να διορθώσεις bugs καθώς και το να προσθέσεις λειτουργίες είναι πολύ πιο εύκολο όταν συνεργάζονται πολλά άτομα.
Ενώ η παγκόσμια συνεργασία μεταξύ εθελοντών συμμετεχόντων σε ένα project είναι εγγενώς επιρρεπής σε χαοτική αταξία, υπάρχει ένας νέος τύπος διαχείρισης λογισμικού που κάνει ολοένα και περισσότερους εθελοντές να συμμετέχουν και να κάνουν τη διαφορά. Επειδή υπάρχει διαφάνεια, καθένας μπορεί να δει τις αλλαγές που γίνονται και έτσι γίνεται πιο εύκολο να συμμετάσχει κάποιος και να επιταχυνθούν οι διαδικασίες.
Ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει τη δικιά του έκδοση ενός υπάρχοντος κομματιού ανοιχτού λογισμικού. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για την αποτροπή διαφόρων κατασκευαστών να κλειδώσουν κώδικα. Αυτή είναι και η ουσιαστική δύναμη του open source.
Το open source μπορεί ακόμα να αλλάζει τον κόσμο. Το open source σας χρειάζεται όποιος και αν είστε. Δεν είναι απαραίτητο να είστε προγραμματιστής για να βοηθήσετε. Μπορείτε να ξεκινήσετε, απλώς δοκιμάζοντας τις open source εφαρμογές. Επίσης υπάρχουν ένα σύνολο εφαρμογών που δουλεύουν Live, δηλαδή δεν χρειάζονται εγκατάσταση. Αν συναντήσετε κάποιο πρόβλημα αναφέρετε το στους υπευθύνους, θα τους βοηθήσετε. Επίσης μπορείτε να συμμετάσχετε στην μετάφραση σε διάφορες γλώσσες, χωρίς να χρειάζεται να έχετε προγραμματιστικές γνώσεις.
Το κείμενο αυτό έτυχε να το διαβάσω στο www.digitalnews.gr. . . Πραγματικά συγκινήθηκα.
Ακόμα προσπαθώ να συγκεντρωθώ στο να γράψω κάτι. . .
Φταίει αυτή η "ενοχλητική" μουσική του Damien Marley . . . Road to Zion . . .
Δυστυχώς δεν έχω πρόχειρο το καινούργιο cd της Νατάσας τώρα να τα κάψω όλα και να μου 'ρθει η έμπνευση. . .
Παρέα με ένα ποτηράκι "φρέσκο γάλα των 1,48ευρώ" και ένα 50αρι Drum για ακόμη μία φορά θα ξεφύγω λέγοντας . . .
- Είμαι παράξενος ?
- Ποιος είναι ο σωστός ?
"Πάει καιρός που έκλαιγα . . .", όπως λέει και ο φίλτατος Δάντης, όλα είχαν σχηματιστεί με την μορφή πλέγματος στο μυαλό μου. Πολλά προβλήματα είχαν κοινά αίτια με διαφορετικά αποτελέσματα που αυτά με την σειρά τους γίνονταν αίτια άλλων προβλημάτων με τα αιτιατά τους να γίνονται αίτια για τα πρώτα προβλήματα κ.ο.κ. Ένας φαύλος κύκλος αιτίων και αιτιατών και στη μέση ο καθημερινός βίος (κατά τ' άλλα) ενός Έλληνα πολίτη. Είναι σημαντική η εμμονή μου με τις λέξεις γιατί πίσω από συγκεκριμένες λέξεις κρύβεται και συγκεκριμένο νόημα. Μέσα σε αυτό το χάος προσπάθησα να ορθώσω ανάστημα, λέγοντας πως δεν θα πρέπει να παρασυρθώ από την πολιτικοοικονομικοπολιτισμική λαίλαπα που σαρώνει και καταστρέφει στο πέρασμα της αξίες, γνώσεις, σκέψεις, απόψεις, αισθήματα. Η ροή αυτής οδηγεί σε μία απόλυτη ηρεμία ("nirvana"), σε ένα κόσμο που δεν υπάρχει η έννοια της ποικιλίας, η διαφορετική άποψη αντιστοιχεί με συνόνυμο της αίρεσης και 'ως δια μαγείας', και με δημοκρατικές πάντα διαδικασίες, απορροφάται από την καθολική άποψη.
Για ποιά Δημοκρατία μιλάτε κύριε? του Περικλή ή του Καραμανλή? (το κεφαλαίο γράμμα της δημοκρατίας το χρησιμοποίησα γιατί αναφέρθηκα στο όνομα του Περικλή!!!). Ο όρος δημοκρατία μας ακολουθεί από τα πρώτα χρόνια της ζωής μας, σε κάτι επαρχιακούς δρομάκους που μαζεύονταν οι χωριανοί γιατί παρελάμβανε το δημοτικό σχολείο προς τιμήν της απελευθέρωσής μας από κατοχικές δυνάμεις που περιόριζαν την ελευθερία μας. Δεν είμαι και ο κατάλληλος να μιλήσω για τις αξίες αυτού του θεσμού (δεν τον έχω ζήσει!) παρ' όλα αυτά ας μείνω στο πως αντιλαμβάνομαι εγώ την δημοκρατία.
Στο όνομα της έχουν χυθεί λίτρα ελληνικού αίματος για αιώνες. Το δυσάρεστο όμως είναι πως από αυτά τα λίτρα ένα μικρό ποσοστό ήταν για την υπεράσπισή της, το υπόλοιπο ήταν αποτέλεσμα εκμετάλευσης της από επιτήδιους εξουσιαστές. Πολλές φορές μας έδειξε η ίδια η ιστορία πως πολλοί προύχοι και πολιτικοί άρχοντες στο όνομα της έπραξαν τις χειρότερες βιαιότητες με θύμα, τον τόσο ταλαιπωρημένο από όλα, ελληνικό λαό. Ολιγαρχικά καθεστώτα μερικών οικογενειών στο ελληνικό έδαφος επικρατούν εδώ και χρόνια.
Όχι αγαπητέ μου φίλε. . .Δεν ενδίδω. . .Χανόμαστε σε ένα επικοινωνιακό παιχνίδι που είναι στημένο τόσο καλά για να κρατήσει για πολύ ακόμα. . .Ποτέ μου δεν γνώρισα πραγματική ελευθερία. . .Είχα μικρός την εντύπωση πως μπορώ να κάνω ότι θέλω αρκεί να μην ενοχλεί τον διπλανό μου. . .Αυτό είναι δημοκρατία. . .
Σε ένα γήπεδο μπάσκετ βρίσκονται 13 άτομα, χωρίζονται ανά 6, μένει ο ένας από έξω από το παιχνίδι, αλλά η υπόλοιπη παρέα του παραχωρεί την 2η μπασκέτα. Αυτό είναι δημοκρατία. . .
Να κάνει το 70% παιχνίδι στη χώρα και το άλλο 30% να έχει πάρει κόκκινη και να είναι στην κερκίδα,αυτό ΔΕΝ είναι δημοκρατία. . .
Πώς ένα ποσοστό 70% σε κατάσταση nirvana να μπορεί να απορροφά ένα ανήσυχο 30%? Τι νόμοι , τι σύνταγμα καλοστημένο είναι αυτό?
Για να μην πολυλογώ και αερολογώ ας πάμε σε μία μικρή παραβολή.
"Θυμάμαι κάποτε τον παππού μου που είχε ένα κοπάδι πρόβατα στο χωριό. Πολλές φορές πήγαινα και του έκανα παρέα την ώρα της βοσκής. -Εκείνο το άτιμο το βλέπεις, μου έλεγε. Όλο φεύγει από το κοπάδι και παίρνει μαζί του και άλλα τέσσερα, θεός να το κάψει. Θα το σφάξω για Πάσχα. -Εκείνο το αδύνατο το βλέπεις? Περπατάει πολύ αργά και μου καθυστερεί το κοπάδι. Όλο πίσω μένει. Από αύριο θα το αφήνω πίσω στο μαντρί. Κανείς δεν μπορούσε να του πεί και πώς θα διαχειριζόταν το κοπάδι του, γιατί ήταν δικό του! Πάντα όριζε ένα πρόβατο σαν οδηγό όπου πήγαινε μπροστά και ακολουθούσε το υπόλοιπο κοπάδι. Είχε και σκυλιά ο παππούς μου. Τέσσερα μεγάλα μαντρόσκυλα που προστάτευαν το κοπάδι. Αυτό το μοντέλο διαχείρησης του κοπαδιού του είχε επιδείξει ο προπάππος μου ο οποίος σε δύσκολα χρόνια με λύκους και άλλους κινδύνους κατάφερε να κρατήσει ένα κοπάδι που παρέδωσε στο γιο του. Το βράδυ στο καφενείο μαζεύονταν όλοι οι τσοπάνηδες της περιοχής για να πιουν κανένα τσιπουράκι. Ο κυρΛευτέρης είχε τον πιο εξελιγμένο τρόπο διαχείρησης του κοπαδιού του. Αυτόματες ταΐστρες και αυτόματα συστήματα αρμέγματος. Δεν χρειάζονταν να βγάλει τα πρόβατά του για βοσκή, αφού τους τα παρείχε όλα μέσα στο μαντρί, είχε δηλαδή ένα οργανομένο κοπάδι!"
Με αυτήν την παραβολή ο καθένας μπορεί να καταλάβει τι γίνεται και ποιον αντιπροσωπεύει το κάθε πρόσωπο της παραβολής.
Πρόκειται για το προαναφερθέν επικοινωνιακό παιχνίδι. Όλοι μας εστιάζουμε την προσοχή μας στο επίπεδο εκείνων. Ποτέ μας δεν πρόκειται να αλάξουμε αν προσπαθούμε να αλάξουμε εκείνους. Η δημοκρατία και η ελευθερία δεν βρίσκεται σε εκείνο το επίπεδο, βρισκεται στο επίπεδο του "κοπαδιού". Εμείς οι ίδιοι δεν δίνουμε την ελευθερία στους γύρω μας και αυτό Αυτοί το εκμεταλεύονται και κάνουν τα αίσχη τους.
Κάνε ότι θες αλλά σεβάσου την ελευθερία και του διπλανού σου! Φτιάξε το δικό σου Σύνταγμα πάνω σε αυτόν τον Κανόνα και σίγουρα με συλλογική προσπάθεια θα αλάξουν πολλά! ! !
Δεν μπορώ άλλο. . . Δεν αντέχω με το πλήθος όλων των Ηλιθίων που μας περιβάλλουν. . .
Δεν μπορώ να μιλήσω σε κανέναν για τίποτα και αυτό γιατί μόνο που σκέφτομαι αυτά που θέλω να πω,ντρέπομαι και σωπαίνω. . . Ένα έθνος να επιλέγει να μείνει στην αμάθεια και στον αναλφαβητισμό. . . Δεν μιλάω πολιτικά. . . Παρουσιάζω την κατάσταση. . .
Ηλικιωμένοι που περιμένουν από τις 15 του μηνός να έρθει η 1η για να πάρουν την σύνταξή τους γιατί δεν τους έφθασαν τα λεφτά,όπως το πρεζάκι στην Ομόνοια το οποίο περιμένει να βρει τον προμηθευτή του να τον εκλιπαρήσει για λίγη πρέζα. . .Δεν μπορούν να ασχοληθούν με τίποτε άλλο γιατί τους "κρατούν" εξαρτημένους από τα φραγκοδίφραγκα που τους δίνουν σε δόσεις τέτοιες ώστε να επιβιώνουν. . .
Μεσήλικες που έχουν κουραστεί και βλέπουν την ελπίδα τους για αλλαγή ζωής να σβήνει κάθε μέρα. . .Άλλωστε τα "παιδιά του Πολυτεχνείου", που οι περισσότεροι πλέον βρίσκονται σήμερα στο Ελληνικό Κοινοβούλειο, δεν αποδείχθηκαν "αρκετοί",πόσο μάλλον κάποιος άλλος. .! !Ο φόβος για το τι θα απογίνουν τα παιδιά τους και η στεναχώρια τους για αυτά,τους κάνουν να σωπούν απέναντι στο "μεγάλο αφεντικό" το Κράτος.Κακομαθαίνουν τους νέους παρέχοντας τους ότι μπορούν από χρήματα και υλικά αγαθά,για να καλύψουν την φοβία τους για το μέλλον.
Νέοι κακομαθημένοι φραπεδόμαγκες, γλετζέδες, πολιτικάντες, πρεζόνια και αγράμματοι "παρα-οικοδόμοι"*. Άτομα με έλλειψη στοιχειώδους μάθησης, κοινωνικής ευαισθησίας, ορθής σκέψης, μετριοφροσύνης. Γήινες υπάρξεις χωρίς νόημα ύπαρξης, χωρίς ενδιαφέροντα χωρίς αισθήματα. . .
Ως μέλος αυτής της Πολιτείας παρακαλώ την Πολιτική Αρχή του τόπου μας να δώσει λίγο περισσότερο βάρος στον θεσμό της οικογένειας. . .Από εκεί ξεκινούν όλα. . .
Με την ταχεία ανάπτυξη του διαδικτύου, πέρα από όσα θετικά αναφύονται αναφορικά με την ελεύθερη ενημέρωση, συχνότατα παρατηρείται το γεγονός να εξυβρίζονται άτομα, κατά κύριο λόγο δημόσια πρόσωπα, από ανυπόστατα δημοσιεύματα που θίγουν την τιμή και την υπόληψή τους. Με το ισχύον νομικό καθεστώς Ν. 2225/94, δυνατότητα άρσης απορρήτου δεν υπάρχει για τις περιπτώσεις των πλημμελημάτων και άρα της συκοφαντικής δυσφήμισης και των λοιπών αδικημάτων κατά της τιμής, με αποτέλεσμα ουσιαστικά οι θιγόμενοι να μην μπορούν να αντιδράσουν. Παράλληλα, σε ορισμένες ιστοσελίδες, όπως το indymedia, πέρα από τις συνεχείς συκοφαντίες, υπάρχει και ευθεία πρόκληση σε τέλεση εγκλημάτων. Ιδιαιτέρως μετά το Π.Δ. 47/05 είναι πλέον αδύνατον να προστατευθεί ακόμα και ο καταναλωτής που θα πέσει θύμα απάτης σε βαθμό πλημμελήματος. Γενικότερα ο πολίτης προστατεύεται από τα εγκλήματα στο διαδίκτυο μόνο όταν πρόκειται για κακουργήματα και οποιοσδήποτε διαπράττει εγκληματικές συμπεριφορές πλημμεληματικού χαρακτήρα μένει ουσιαστικά ατιμώρητος
Συνεπώς ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:
Πώς σκοπεύετε να προστατεύσετε τους πολίτες από συκοφαντικά δημοσιεύματα και άλλες αξιόποινες συμπεριφορές πλημμεληματικού χαρακτήρα που τελούνται στο διαδίκτυο, και ειδικώς εάν προτίθεσθε να επιτρέψετε την άρση του απορρήτου όταν πρόκειται όχι μόνο για κακουργήματα αλλά και για απλά πλημμελήματα;
Αθήνα 10.03.2009 Ο ερωτών βουλευτής
Αθανάσιος Πλεύρης Βουλευτής Α’ Αθηνών
Τα παραπάνω για να δείτε που οδηγούμαστε. . . Αυτούς που εκλέγετε "ΕΣΕΙΣ" με τι ασχολούνται. . . Και τέλος . . . Που οδηγούμαστε βρε αδερφέ ? ? ?
"ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ. Σημαντικές ελπίδες να εξασφαλίσει τρεις έδρες στις εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο την Κυριακή το Κόμμα των Πειρατών στη Σουηδία, με κεντρική του πλατφόρμα την άρση της νομοθεσίας πνευματικής ιδιοκτησίας. Το κόμμα μπορεί, σύμφωνα με τις τελευταίες σφυγμομετρήσεις, να κατακτήσει ακόμη και την τρίτη θέση με 8% των ψήφων στην εκλογική αναμέτρηση, πίσω από τους κυβερνώντες Συντηρητικούς και το αντιπολιτευόμενο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.
Το πρόγραμμα του Κόμματος των Πειρατών καλεί σε άρση των νόμων που διέπουν την πνευματική ιδιοκτησία και στην προστασία των ατομικών ελευθεριών από το «κράτος καταδότη». Η πρωτοβουλία του ηγέτη του κόμματος Κρίστιαν Ενγκστρομ προήλθε από το δικαστικό αγώνα που αντιμετωπίζει ο ίδιος και οι υπόλοιποι ιδρυτές της δημοφιλούς ιστοσελίδας PirateBay.org, με στόχο τη δωρεάν ανταλλαγή μουσικής, κινηματογραφικών ταινιών και άλλων αρχείων μεταξύ χρηστών.
Kατά της διακοπής σύνδεσης Αν εκλεγεί στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Ενγκστρομ σκοπεύει να παλέψει για την κατάργηση του πακέτου τηλεπικοινωνιακών μεταρρυθμίσεων που προτείνει η Ενωση και θα επιτρέπει τη διακοπή της σύνδεσης χρηστών, που έχουν βρεθεί να «κατεβάζουν» αρχεία μέσω του Ιντερνετ. Ιδιαίτερη έμφαση δίνει το Κόμμα των Πειρατών στην κατάργηση της Συμφωνίας Κατά της Παραποίησης Εμπορικών Σημάτων, που πρόκειται να υπογραφεί μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ, «πίσω από την πλάτη των Ευρωπαίων πολιτών» και θα επιβάλει δρακόντειες ποινές σε κατασκευαστές και διακινητές παράνομων μουσικών δίσκων μεταξύ άλλων.
Ερωτηθείς εάν το κόμμα του έχει άλλες πολιτικές επιδιώξεις και σχέδια, πέρα από όσα σχετίζονται με θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας, ο κ. Ενγκστρομ απήντησε με ένα ξερό «Οχι». Το Κόμμα των Πειρατών χρηματοδότησε την εκστρατεία του χάρη σε μικρές δωρεές των 47.000 μελών του, η μέση ηλικία των οποίων είναι 26 χρόνια. Ο κ. Ενγκστρομ απέδωσε την απήχηση του κόμματός του στην ψήφιση νόμου στις αρχές του χρόνου στη Σουηδία, ο οποίος επιτρέπει στο κράτος να καταγράφει το σύνολο της διαδικτυακής κίνησης, αλλά και στη δικαστική υπόθεση κατά της ιστοσελίδας PirateBay, που συσπείρωσε σημαντικό αριθμό νέων γύρω από το κόμμα."
